W dniu 6 maja 2026 roku uczniowie klas 4b i 5a pod opieka Elżbiety Kaniewskiej, Moniki Marciniak i Anny Witrykus wybrali się na wycieczkę na Ślężę. Podczas wędrówki zatrzymaliśmy się na Przełęczy Tąpadła. Mozolne wspinanie doprowadziło nas na szczyt góry Ślęża, gdzie mogliśmy zobaczyć rzeźbę niedźwiedzicy, Kościół Nawiedzenie Najświętszej Marii Panny, schronisko PTTK. Na szczycie odpoczęliśmy, zwiedziliśmy schronisko, weszliśmy na wieżę widokowa i oglądaliśmy piękna panoramę rozciągająca się przed nami. Słuchaliśmy także opowiadanych przez naszych przewodników z Dolnośląskiego Zespołu Parków Krajobrazowych tajemniczych opowieści i legend o górze.
Ślęża wyrasta nagle i samotnie ponad równinę Przedgórza Sudeckiego. To dzięki sporej wysokości względnej można ją dostrzec z daleka. Dlatego też nie dziwi, że to tutaj mieli mieć swoją siedzibę pogańscy bogowie. Mawia się to Śląski Olimp. Pomimo, że Ślęża jest otoczona ciemnymi lasami, które częstokroć skrywają swoje tajemnicze oblicze w chmurach to turyści chętnie ją odwiedzają. Szczególnie, ze szlaki są proste i niespecjalnie męczące. Ślęża nie jest wysokim szczytem, ale jednak najwyższym całego Masywu. Mająca 718 metrów wysokości znalazła swoje miejsce w Koronie Gór Polski.
Góra Ślęża, nazywana także Sobótka jest najwyższym punktem Przedgórza Sudeckiego, należy do Korony Gór Polski, Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich.
W sumie pokonaliśmy trasę około 7,5 kilometra i jesteśmy dumni, że wszyscy daliśmy radę. W Sobótce czekał już na nas pyszny obiad i chwila wytchnienia. W drodze powrotnej oczywiści nie mogło zabraknąć postoju w McDonaldsie. Bawiliśmy się świetnie a pogoda dopisała.
Wszystkie te atrakcje, dofinansowanie do autobusu i posiłek to zasługa naszej nieocenionej pani Ani z Przemkowskiego Parku Krajobrazowego, za co bardzo serdecznie dziękujemy.
Elżbieta Kaniewska
